با توجه به مشخصات عملکرد، ما در درجه اول بر پارامترهایی مانند ظرفیت بلند کردن امتیازی، فاصله مرکز بار، حداکثر ارتفاع بالابری، ارتفاع بالابر آزاد، زاویه شیب دکل، حداکثر سرعت بلند کردن، حداکثر سرعت سفر، حداکثر درجه بندی، حداقل شعاع چرخش و معیارهای عملکرد باتری تمرکز می‌کنیم.
ظرفیت باربری رتبه ای: حداکثر وزن باری که لیفتراک می تواند به طور ایمن بلند کند (برحسب تن اندازه گیری می شود)، مشروط بر اینکه مرکز ثقل بار از فاصله مرکز بار مشخص شده از سطح جلوی شاخک ها تجاوز نکند. اگر مرکز ثقل بار خارج از این محدوده قرار گیرد، ظرفیت بالابری باید متناسب با آن کاهش یابد تا از پایداری اطمینان حاصل شود.
فاصله مرکز بار: فاصله افقی از مرکز ثقل بار تا سطح جلوی بخش عمودی شاخک ها (برحسب میلی متر اندازه گیری می شود). استانداردهایی برای فاصله مرکز بار در کشور من بر اساس ظرفیت های باربری مختلف ایجاد شده است.
حداکثر ارتفاع بلند کردن: فاصله عمودی از زمین تا سطح بالای شاخک ها هنگامی که با بار نامی به بالاترین موقعیت خود بلند می شوند، در حالی که دکل در وضعیت عمودی باقی می ماند.
ارتفاع بالابر آزاد: حداکثر فاصله عمودی از زمین تا سطح بالای شاخک ها زمانی که دکل عمودی است و ارتفاع کلی آن بدون تغییر باقی می ماند (شرایط بدون بار).
زاویه شیب دکل: حداکثر زاویه (به جلو یا عقب) که دکل می تواند نسبت به موقعیت عمودی (شرایط بدون بار) به آن کج شود.
سرعت بالابر: حداکثر سرعتی که شاخک ها یا ملحقات با بار نامی یا در حالت بدون بار بالا می روند.
سرعت سفر: حداکثر سرعتی که وسیله نقلیه روی یک سطح صاف و سخت، چه با بار نامی یا در حالت بدون بار حرکت می کند.
درجه‌بندی: حداکثر شیبی که وسیله نقلیه می‌تواند از آن بالا برود در حالی که حرکت ثابتی را با سرعت مشخص، بدون بار یا با بار نامی حفظ می‌کند.
شعاع گردش: حداقل فاصله از بیرونی ترین و داخلی ترین نقاط بدنه وسیله نقلیه تا مرکز پیچ در زمانی که لیفتراک با سرعت کم (بدون بار) و فرمان چرخانده تا حد مجاز حرکت می کند. شعاع چرخش کوچکتر نشان دهنده قدرت مانور بهتر است، زیرا لیفتراک به فضای کف کمتری برای چرخش نیاز دارد.
